New ZealandTravelblog

#5 En hoe het verder ging..

By 30 januari 2008 No Comments

22-01-08 Een der eerste dagen
Ik zat nog steeds in mijn hostel. Het hostel wordt gerund door een heel aardige Maori man en vrouw. Rotorua is zogezegd de Maori hoofdstad van de wereld, wat inhoudt dat er veel van hen hier wonen. De straatnamen zijn in Maori (taal) er zijn verschillende Maori shows (niet gezien) en er is werkloosheid. Want ondanks dat ik hier pas anderhalve week woon, ik heb nu al meerdere malen gehoord dat de Maori worden beschouwd als lui. Waar in Nederland islamieten onder vuur liggen op het moment, zo zijn dat hier echter niet direct de Maori, maar de aziaten. In Auckland wonen namelijk heel veel mensen uit China, Korea en India.
Maar goed, ik zat nog steeds in het hostel, waar het internet wel vrij duur was. Na wat op het internet gezet te hebben zou ik Fernando ontmoetten, mijn supervisor. Hij is een enthouisaste gast van ongeveer 28 en erg behulpzaam. Hij bood me aan om een kamer te gaan zoeken. Deze dag regende het heel veel. Dus gelukkig kon ik met hem mee in z’n Rav4. De eerste kamer die we bezochten was redelijk dicht bij mijn werkplek, wat de Gondola’s zijn. Nadat we het afgebroken houten hekdeurtje met moeite en gekraak hadden geopend liepen we verder naar het huisje. Een mollig klein dametje met een gigantische spleet tussen haar twee bovenste voortanden deed open. Met trots liet ze het rommelige hok wat huis genoemd werd zien. Terwijl ik me sterk zat af te vragen waar ik in godsnaam de komende zes maanden zou gaan verblijven, met name omdat Fernando de hele tijd blij bleef en constant “Great!” zei, zelfs bij het onthullen van het zwembad met water dat leek alsof er een nieuwe evolutie van gemuteerde algen in plaatsvond.
Gelukkig kwam ik erna achter dat Fernando bij alles “Great!” zegt ook als hij iets niks vind. De tweede kamer waar ik kwam was ook redelijk dichtbij mijn werk en er deed een omaatje open. Op zich niets mis met het huis totdat ik achter me een zacht gemiauw hoorde.. een kat.. en als allergisch iemand wist ik toen genoeg. Ik en Fernando besloten om de dag erna verder te zoeken.

23-01-2008 House Hunt
Ik had via internet een lijst gemaakt en afspraken gemaakt met 7 kamer eigenaren. Ik ging zelf eerst naar een mevrouw die een hond had. De kamer was heel dichtbij het belangrijkste winkelcentrum, wat prima was en de hond was ook geen probleem op zich. Daarna gingen we naar een huis dat opzich schitterend was. Een wereld van vershil met die van het mollige vrouwtje, maar ook in het opzicht dat het leek alsof er helemaal niet in gewoond werd. Het was een dood huis.. geen foto geen schilderij.. enkel een bank en een tv.
Daarna nog geweest bij: Jackson, een oude Maori man in een hutje; Johan, Nederlandse man van middelbare leeftijd; Een supermooi huis, maar met kat; Adrian, een man met een fobie voor disorde en stof; Bradley en een groepje gasten van mijn leeftijd, stel ongeregeld, maar erg behulpzaam en leken me lache gozers. helaas was de kamer ongeveer een uur fietsen van m’n werk en op een berg…
Die avond had ik de moeilijke taak om mijn kamer te kiezen.

24-01-2008 Ontbijt, fietsen en keuze
Die ochtend had ik een ontbijt met Fernando en John. John is de baas van het bedrijf en hij heeft hoge verwachtingen van ons (de drie studenten die de placement zijn begonnen). Omdat Fernando over over een paar dagen (voor mij inmiddels overmorgen) weggaat voor twee maanden, zal ik sommige taken van hem overnemen. En omdat ik dan op meerdere plekken op het Noordelijk eiland moet zijn krijg (!?) ik zijn Rav4 in de tussentijd.

Ik had de dag ervoor een fiets gekocht (eerlijk gezegd weet ik niet zo goed meer wanneer ik wat gedaan heb omdat ik het niet goed heb bijgehouden) bij The Warehouse. Het bleek een IKEA fiets te zijn die ik zelf in elkaar moest zetten. En aangezien ik mezelf niet de meest technische persoon op aarde vind werd het nog een klus. Na een uur stoeien met moertjes, remmen, trappers en dat soort ongein was hij eindelijk af! Mijn eigen fiets! Ik vond het dus tijd om een stukje te gaan fietsen. Ik ging mijn banden oppompen bij een benzine station en ging vervolgens fietsen. Na 500 meter besloot mijn fiets dat het genoeg was en liep mijn voorband leeg, tot zover mijn trots van het maken van mijn fiets.

Ik besloot de dag erna (de 24e dus) na het ontbijt mijn fiets naar The Warehouse terug te brengen. rond 2 uur was ie klaar. Wat jammer is van fietsen hier is dat je een helm op MOET. Maar goed omdat iedereen met zo’n ding op fietst valt het gelukkig niet meer op.

Ik had besloten om naar de super kamer te gaan met de kat. Ik neem nu anti-allergie pillen.. want de kamer is echt geweldig. Mijn bed is trouwens ook geweldig en ik kijk uit op een golfbaan. Daarnaast heb ik een tv, niet normaal zo groot en de mensen met wie ik woon zijn ook nog twintigers, dus erg relaxt!

25-01-08 Training
Vrijdag begon mijn training bij de gondola’s. Het bestaat vooral uit het maken en entertainen van de bezoekers, het printen en snijden van de foto’s en het verkopen van de foto’s. Opvallend genoeg kopen sommigen de mooiste foto’s niet en heb ik echt belachelijk slechte foto’s (met huilende kinderen en afgehakte hoofden) wel verkocht.

26/27/28
Deze dagen heb ik gewerkt. Ik fiets nu elke dag 20 minuten heen en terug naar m’n werk. Het is best pittig aangezien het hier glooiend is. Maar dat is alleen maar beter voor m’n conditie.

De 29e heb ik thuis gezeten en een lijst van de faciliteiten van de omgeving gemaakt en nagedacht over verbeteringen die kunnen worden bedacht voor het systeem (iets wat ik moet doen). Ik heb wat rondgefietst in de omgeving en gekeken naar een goedkope speakerset.

Vandaag heb ik een tour naar Taupo gemaakt en heb ik mijn eigen internet! Morgen ga ik een aantal dagen naar Waitomo en daarna een dag of 4 naar de Bay of Islands. Het schijnt daar erg mooi te zijn.