New ZealandTravelblog

#7 Bay of Islands

By 13 februari 2008 No Comments

05-02-08 Bay of Islands
Het was weer vroeg opstaan, we moesten namelijk nog wat zaken afhandelen voordat we we richting Paihia konden vertrekken.
‘s Middags om 3 uur begon uiteindelijk onze 6 uur durende auto-trip. Paihia ligt namelijk ver in het noorden van Nieuw Zeeland, voorbij Auckland. Ik vermaak me trouwens prima met alle piraten/ achtige namen hier. Bay of Islands, Bay of plenty, Kidnappers Cape, Devils Point, Cape Farewell en Goat Island (drie keer raden wat ze daar aantroffen) om maar een paar voorbeelden te geven.
Het was al de hele week warm weer geweest en dat was het nog steeds. Over een gebrek aan mooi weer hoor je mij niet klagen. Het gebied rond Waitomo is trouwens erg mooi, net als in de Bay of Islands hebben ze er veel “Fern trees”, een soort palm achtige varens. Ze geven de omgeving een soort prehistorisch gevoel.
Terwijl we naar het noorden redden werd het landschap platter en geler. Het gebied ten zuiden van Auckland is niet het meest mooie stuk van Nieuw Zeeland (maar nog altijd niet lelijk, mind). Toen we boven Auckland kwamen werd het landschap een stuk spectacularider Schitterende baaien en groene bergen/heuvels en mooie stranden. Dit was dan ook niet vor niets een van de duurste stukken grond van de omgeving van Auckland. Rond 19.0 haalden we wat Chinees in Wellsford (een stadje datop de kruising van interstate 16 en 1 ligt) en het vervolgens opgegeten in Waipu. We wilden het eerst aan het strand eten, maar omdat er wind stond en we geen zin hadden om onze kiezen door zand gepolijst te zien worden besloten we dat maar niet te doen.
Rond 22.00 kwamen we in Paihia aan.

05/06-02-08 Paihia Nacht
We verbleven in Pipi Patch backpackers hostel voor 1 nacht. Ook al was ik behoorlijk moe, we gingen eerst nog even een TUI drinken in de Pipi Patch bar. Terwijl ik het bruine genot aan mijn lippen zette begon José mij de betekenis ervan uit te leggen.

TUI
Naast een van de grootste reisorganisaties ter wereld heeft TUI nog (minimaal) twee andere betekenissen.
1. Een noord eilands bier
2. Een vogel.
De vogel staat erom bekend dat hij van een bepaalde soort bes houdt. Deze bes staat erom bekend dat deze door tijd, warmte, en samenstelling gaat gisten en zich erin alcohol vormt. Wat resulteert in een alcoholische, dronken vogel. De biermakers vonden de instelling en voorkeur van deze vogel kennelijk een juiste en noemden hun bier naar de vrolijke snuiter.
Mocht je trouwens ooit in Nieuw Zeeland komen en er rondlopen en opeens het idee hebben dat er ergens het geluid hoort van een oude via telefoon-tikken gestuurde modem die inbelt. Dat is de Tui!

We sliepen die nacht in een slaapzaal(tje) die we moesten delen met 6 anderen. Een van hen een middelbare Maori man en 4 andere jongere Maori jongens. Zij moesten helaas om 4 uur al opstaan voor werk. Als de stapelbedden niet bij elk minimale beweging het geluid hadden gegeven alsof er een zware metalen roestende deur open werd gedaan had ik wellicht niet om 4 uur wakker geweest. Daarnaast hielp het snurken van mijn oudere buurman ook niet bepaald met het bemachtigen van mijn nachtrust. Maar verder waren het aardige mensen..

Mijn dag begon om 7.30

06-02-08 Paihia Dag 1
Ik had gelukkig een dagje vrij gekregen tussendoor. Ik besloot de manier van werken te bestuderen (de verschillen met Rotorua). De verschillen waren al snel duidelijk. In Rotorua hebben we 1 product, zij hebben er 4. Ze hebben de Excitor, een Dolphin Cruise en een Cruise die een middag langs het Bay of Islands gebied gaat en hun laatste (en nog in de test fase zijnde) bus tours naar en van Cape Reinga. Ze maken foto’s voordat de mensen aan boord gaan , printen ze en vervolgens verkopen ze deze als de mensen terugkomen, of op een eiland als sommige van de cruises daar aanmeren.
Emma een meid van mid/achter in de 20 is de manager. Verder werken er Steph (28), Laura (26), Kate (27) en Ellie (? Was op vakantie). Een erg leuke groep. Ze komen trouwens allemaal uit Engeland. Inmiddels ben ik er wel achter dat Nieuw Zeeland vooral bestaat uit niet Nieuw-Zeelanders, met name in de toeristische gebieden. Veel mensen die hier werken komen uit Engeland.
In de middag besloot ik mee te gaan met de Excitor. Een speedboat die zoals de naam weergeeft niet kalmpjes over het water glijdt. Het was die dag Waitangi dag, waarop ze het tekenen van het verdrag tussen de Maori en de Pakeha (blanken) “vieren”. Ik zeg “vieren”, want er heerst nog altijd veel frustratie onder de huidige Maori over hoe het gegaan is vroeger. Voor veel Maori ten tijde van het tekenen was veel uit het verdrag verkeerd vertaald en hebben ze dus hun handtekening gezet onder iets wat ze niet begrepen.Daarnaast is het verdrag ook regelmatig geschonden. Het komt dan ook geregeld voor dat Waitangi dag uitdraait op een dag van onrust. Nu was Waitangi 5 minuten rijden van Paihia. Vandaar dat ik vanuit de Excitor verschillende traditionele Maori kano’s zag varen. Gelukkig bleef het rustig dit jaar.

’s Avonds at ik het restant van mijn Chinees. We waren inmiddels verhuisd naar het Tui motel (waarvan de eigenaar met nadruk ons verzocht niet te feesten, waarbij ik de gekozen naam wat in tegenspraak vond), waar ik mijn eigen kamer had. Jose had gefrituurde groenlip mosselen meegenomen (die beesten zijn ongeveer 3 de grootte van onze mosselen), welke ik braaf heb opgegeten. En omdat ik niet een enorme fan van mosselen ben bood ik José aan om de laatste te nemen, maar hij stond erop dat ik de laatste ook nam.
Ik ging vroeg m’n bed in, want ik moest de dag erna alweer om 6 uur opstaan.

07-02-08 Tour Cape Reinga
Zoals gezegd was het vroeg dag voor mij. Ik zou mee gaan als fotograaf met een bus naar en van Cape Reinga (een van de uiterste punten van Nieuw Zeeland). Het was mijn taak om groepsfoto’s en persoonlijke foto’s te maken en het pakket te verkopen. Het was pas 5 keer eerder gedaan en het was dus nog in de test fase.
Het plan was om bij elke stop een groepsfoto te maken. Al snel bleek dat het bijeenbrengen van de mensen een opgave zou worden. Bij de eerste stop lukte het me zonder problemen; bij de tweede stop was er al wat meer gemorrel onder de mensen; bij de derde stop wisten ze niet hoe snel ze van me vandaan konden komen. Ik bleef desondanks wel vriendelijk en enthousiast (al denk ik dat mijn radeloosheid ook wel doorsijpelde). Ik besloot om meer en duidelijker gebruik te maken van de microfoon in de bus. Ik had dit wel al eerder gedaan om mezelf voor te stellen etc. Nu besloot ik om wat meer te ouwehoeren en duidelijk te zeggen dat ze bij de bus moesten blijven. Zo kwamen mijn radio ervaringen toch nog van pas.
Het mooie van de tour was dat ik op die manier goed het and kon zien. Nieuw Zeeland is echt heel mooi. Elk stukje heeft zijn eigen unieke schoonheid. Het kauri bos met zijn eeuwenoude bomen, Cape Reinga, waar de Tasman zee en de Atlantische oceaan bij elkaar komen, de gouden zandduinen die zo uit de sahara gehaald lijken te zijn en de “ mile beach” een eindeloos strand die tevens als interstate highway gebruikt wordt?!
Om 18.00 was ik weer in Paihia. Ik was veel minder moe dan gedacht, dus ik besloot om José nog even te helpen met zijn werkzaamheden. Die avond heb ik pizza gegeten.

08-02-08 Werk
Deze dag heb ik gewerkt (7.30 opgestaan) in het Fullers office. Foto’s maken, snijden en verkopen.
’s Avonds heerlijk vis gegeten in de Swordfishclub. Een soort vereniging waar vissers bijeenkomen. Toevallig was er een uitreiking van een vis toernooi dat kennelijk aan de gang was. De Bay of Islands staat bekend als een van de beste plekken waar je kan vissen ter wereld. De bekende zwaardvissen (Marlins) worden hier o.a. hier gevangen.

09-02-08
Ik kon gelukkig uitslapen tot 8.00 want ik zou pa som 9 uur vertrekken. Ik zou namelijk op “het eiland” gaan werken. Het eiland, Urupukapuka (probeer het maar eens uit te spreken), was een plek waar sommige van de cruises na een aantal uur aanmeren voor lunch/ontbijt. Als ze va de boot afkomen verkoop je de foto’s die aan het begin van de tour gemaakt zijn.
Opweg naar het eiland had ik geluk, want we voeren langs een enorme groep dolfijnen. Ze zwommen vlak langs de boot en sommige springen in de lucht. Mooie dieren toch.
Gelukkig was het droog, want volgens de weersvoorspellingen had het moeten regenen. Ik zat op het eiland met Steph, een open, enthousiaste (zeker niet lelijke) vrouw. Tussen de verkopen door heb ik een wandeling over het eiland gemaakt. Het eiland is openbaar voor mensen die er willen kamperen. In de verschillende baaien zag ik dus tentjes staan. Lijkt mij een fantastiche plek om een weekje te staan. Het eiland heeft verder groene heuvels met daarin schapen. Een aantal zaken over schapen zijn mij inmiddels duidelijk geworden en de belangrijkste is dat het schijterds zijn, in meerdere opzichten. Je hoeft je echt maar 1 centimeter in hun richting te bewegen en ze vluchten alsof je de wolf zelf bent. Daarnaast vinden ze het kennelijk het prettigst om op de voetpaden te schijten.
Mede omdat de zon niet echt uitvoerig scheen had ik me die dag niet ingesmeerd met zonnecrème. Een vergissing. Aan het eind van de dag had mijn neus de kleur van een rode biet. Inmiddels is deze verveld en valt het alweer wat mee.

Die avond hebben we Thais gegeten met de hele groep (behalve Ellie) collega’s en daarna nog even uitgegaan. Ik was totaal op, maar het was wel heel leuk geweest.
10-02-08 Dag vrij
De weersvoorspelling zei voor deze dag dat het zou gaan regen, gieten, de zondvloed zou op ons neerdalen. Toen ik lekker in bed lag was dat ook zo, maar toen ik om 10.00 opstond scheen de zon alweer fijn door mijn raam.
Ik had twee doelen vor deze dag: uitrusten en opschrijven wat ik allemaal had meegemaakt . Eerst ging ik in de omgeving wandelen om een geschikte schrijf plek te vinden. Uiteindelijk belandde ik weer in de haven bij het Fullers office. Ik schreef tot aan het eind van Waitomo toen werd voorgesteld of ik niet nog een keer in de excitor wilde. Het weer en de zee waren deze dag veel ruiger, dus dat wilde ik wel.
De rit was echt 10x ruiger. Manshoge golven, overslaand water. Heerlijk! De rotsen van de eilanden waren gedompeld in een dikke laaghangende bewolking wat een heel mystieke sfeer opriep. Daarnaast zag ik voor het eerst een albatros, voeren we over een immense school vis, met daarop honderden meeuwen, Jan van Gents en andere zeevogels. De schipper hield die ons op de school vis wees gaf vervolgens wat informatie die goed gepast had in het begin van een goedkope tiener horror film. Hij vertelde namelijk dat onder die school vis meters lange Kings Fish zwommen en daarbij wel minstens 4 haaien. Mocht je overboord vallen of iets anders wat je niet wil, dan zou je het nog niet 2 minuten overleven. Echt een gave rit.

Die avond gingen Jose en ik in een Zwitsers restaurant eten. Mijn “Hearty farmhouse Plate” was heerlijk.

11-02-08 Down we go
Het was alweer zover. Ik zou terug gaan naar Rotorua. Die ochtend Emma en Steph gedag gezegd en opweg naar Auckland. Jose zou me daar afzetten, hij had de auto nog nodig om zaken af te handelen in Waitomo. Ik zou met de bus naar Rotorua gaan.
Maar voordat we verder gingen moest Jose een inventarisatie maken van een Bungy bedrijf in de Harbour Bridge in Auckland.
De Harbour Bridge in Auckland is een metalen construtie, te vergelijken met bv. De Eifeltoren. Voordat we bij de camera’s waren moesten we eerst over open metalen roosters lopen. Nu ben ik totaal geen liefhebber van hoogtes, en al helemaal niet plekken waar je naar beneden kan kijken door de vloer. Voeg daarbij wat wind en je hebt mijn handen flink aan het zweten. Ja ik ben jaloers op mensen die zonder zich maar vast te houden rond kunnen lopen in zulke bouwwerken. Maar goed, de situatie is duidelijk. We keken naar de camera’s en ik stond peen-en-uien te zweten. Toen werd mij een sprong aangeboden. Moest ik het doen? Alleen al daar te staan bracht mijn hart tot nabij een stilstand. Ik wachtte af tot iedereen van de groep springers geweest was.. Stemmen maalden door mijn hoofd, het was nu of nooit en ik ben toch gvd geen schijterd?! Toen de laatste gesprongen was en weer veilig, maar schokkend boven kwam besloot ik om ook te gaan. Ik werd vastgegespt, stapte naar de rand en plots was ik helemaal niet zo bang meer. Ik keek naar het water onder me, springen leek eigenlijk best een leuk idee. De begeleider begon met aftellen, ik dacht, dit is het moment. Ik sprong. En VIEL! Jezus wat gaat dat snel. Echt een hele coole ervaring.
De weg terug over de stalen constructie was drie keer zo eng.

Inmiddels ben ik terug in Rotorua. Ik moet nu aan mijn schoolwerk gaan werken. Vrijdag begint mijn reguliere werk weer.

Xtra:

Nieuw Zeelands woordenschat:
– Sweet as = mooi zo en alles wat positief is
– Ya be alright = het komt goed, positief
– Mate = elke man met een pils in z’n hand (zonder pils mag ook)
– Aye = stopwoord dat zo’n beetje na elke zin komt
– Bro = wordt vooral gebruikt bij Maori (mannen onder elkaar)

Author @jasper

More posts by @jasper

Leave a Reply