ChinaTravelblog

Een Herinnering – China 2009

By 26 januari 2009 No Comments

“Het is een olifanten slurf” zei m’n vriendin, in het engels, dat wel. Ik keek. “Echt, kijk!!” zei ze en wees naar de rots tegenover ons die vanuit de rivier de hoogte in rees. “Ik zie een spleet” zei ik. Natuurlijk begreep ik wel dat de kromming in het slanke stuk steen waarnaast zich lucht en dan weer rots bevond eruit zag als een olifanten slurf, ik had alleen geen zin om toe te geven dat het er opvallend veel op leek. Het was warm, de zon creëerde bewegende schaduwen op de boulevard waar een rij bomen de rest van het licht weerde. We stonden bij een van de bomen. Ik vroeg of het niet ook heel toevallig was dat de bladeren van de bomen samen een ronde vorm vormden als de wolken erboven. “Misschien moeten ze daar ook geld voor vragen om het te bekijken.” Zei ik. “Ze moeten er geen geld voor vragen” zei m’n vriendin. Gelukkig, we waren het weer eens.

We liepen verder over de boulevard en ik zag plots een klimrek, mijn mond viel open. Het klimrek had op zich niets bijzonders om je mond over open te laten vallen. Het was eenzelfde klimrek als je op veel plekken in China aantreft: een geel skelet van aluminium met sporten om op de klauteren en als je 7 bent en een tand door je lip te vallen. Sommige kinderen zijn fanatieker: toen ik een jaar of 9 was, was ik in Rijswijk IZH). Er was een meer waarin gezwommen en gesprongen werd. Er waren bezorgde moeders aan de zijkant met een kleedje en eten en drinken. Er waren meisjes die gilden en jongens die gilden en jongens die dachten dat ze te stoer waren om te gillen, maar het even later toch zouden doen (althans een van hen). Welke van de categorieën ikzelf was laat ik er even buiten, laat ik zeggen dat ik nooit omschreven ben als stoer. Een jongen die dacht te stoer te zijn om te gillen had, net als vele andere kinderen, het klimrek gevonden. Het was een klimrek in de vorm van een halve bol, met een rond ruimer gat aan de bovenkant. Ik stond ernaast. De jongen dat nog niet gilde klom het rek in en deed alsof hij stoer genoeg was om op het grotere ronde gat aan de bovenkant te gaan staan, dus deed hij het. Een meisje had zojuist haar knie geschaafd door naar beneden te klimmen. Dat kan ik stoerder, moet de jongen gedacht hebben en gleed weg met zijn schoen. Zijn schoen dook de diepte in en omdat zijn voet, been en rest van zijn lichaam bij de schoen hoorde dook hij in’t geheel erachteraan. Ondertussen raakte zijn hoofd de rand van het aluminium gat en begon vrij direct als een rund te bloeden. 3 tanden miste hij. Ik was jaloers, zo stoer durfde ik nooit te zijn.

Het klimrek waar mijn mond van open viel was echter niet bevolkt door kinderen, er was misschien één meisje in de buurt maar die stond bij een ander fitness instrument. Want ja, dat waren het, fitness instrumenten en naast het klimrek waar ik naar keek stond een vrouw. Nee, zeg vrouwtje. Ze was vrij klein, 1.60m ongeveer, had een hevig gerimpelde gezicht en ze had haar grijze haren in een knot op haar achterhoofd gebonden. Ze leunde leek het, maar er klopte iets niet. Ik liep iets dichter bij om het beter te bekijken. Nu moet je weten dat in onze tak van ‘de Strikken’ (en met name het mannelijk geslacht) niet is toebedeeld met lenigheid; als we staand onze knie kunnen krabben zijn we doorgaans al blij. Wat ik voor me zag was echter van een andere orde. Het vrouwtje op leeftijd leunde niet met haar handen, maar met haar been, in een hoek van 180 graden tegen het klimrek. Ik was er ondersteboven van. Links van me was een rots met een slurf, nee, een rots met een spleet dat leek op een slurf waar je voor moest betalen en voor me stond iets vele malen bijzonderder. Het vrouwtje duwde de 180 graden even door tot 190 en begon toen aan haar andere been, mijn vriendin begreep niet waarom ik zo bleef kijken. Later zou ik nog vele malen denken aan het vrouwtje en gaf ze me hoop. Als ik een Hapkido training heb en ik mag weer eens blij zijn dat ik met mijn hand verder kom dan mijn knieschijf (richting de grond) bedenk ik me dat ik nog zo’n 40 jaar de tijd heb om ook zo lenig te worden.

Author @jasper

More posts by @jasper

Leave a Reply